Biblia szatana. Dzieje kart tarota

Czym jest tarot? Dlaczego od wielu pokoleń fascynuje ludzi na całym świecie? Z jakiego powodu Kościół nazywał go kiedyś „Biblią Szatana”?

Co polska kultura zawdzięcza tarotowi? Na wszystkie te i inne pytania odpowiada w swojej pracy Jan Witold Suliga (1951-2022).

Studiował etnografię i indologię na Uniwersytecie Łódzkim i Uniwersytecie Warszawskim.

W latach osiemdziesiątych był stypendystą stacjonarnych studiów doktoranckich w Łodzi, a potem na uniwersytecie w Ranchi w Indiach.

Po powrocie z Indii został wykładowcą w Instytucie Geografii Uniwersytetu Łódzkiego.

W 1990 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie antropologii kulturowej, pisząc pracę na temat indyjskich społeczności plemiennych. W latach 1990–2006 pełnił funkcję dyrektora Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Przez długie lata był związany z czasopismami „Nieznany Świat” i „Nie z tej ziemi”.

Jest autorem wielu artykułów i książek z zakresu etnografii, antropologii kulturowej i ezoteryki.

Zainteresowania naukowe i ezoteryczne Jana Witolda Suligi obejmowały antropologię kulturową i stosowaną, archeologię, religioznawstwo i geografię religii, mistykę, kabałę, tantrę, szamanizm, magię, mitologię i symbolikę mitów, historię okultyzmu i systemów ezoterycznych. Interesował się także wierzeniami i obyczajami Słowian oraz rdzennych ludów świata, zwłaszcza obu Ameryk.

Ponad trzydzieści lat zajmuje się tarotem i uznawany jest w tej dziedzinie za autorytet.

Jego książki o tarocie były pierwszymi publikacjami wydanymi w Polsce po 1990 roku.

Jest twórcą polskiej talii tarota – „Tarot Magów”. Jak sam mówił, jego największą pasją była możliwość odkrywania każdego dnia czegoś nowego w tym, w czym pozornie nie było już nic do odkrycia.